Ծույլ մեղուն

 

Լինում  է, չի լինում մի ծույլ մեղու:  Այս մեղուն շատ ծույլ և ալարկոտ էր:  Նա չէր ուզում աշխատել: Ամեն օր պառկում էր տերևի վրա և քթի տակ երգում էր, որից միայն տզզոց էր գալիս: Բոլոր մեղուները ասում  էին նրան.

— Ինչու՞  ես պառկել, գնա՛ աշխատիր :

Իսկ մեղուն ասում էր.

-Իմ  ձեռքն է ցավում:
Եվ ամեն անգամ աշխատանքից խուսափելու համար մեկ մեղվի ձեռքն էր ցավում, մեկ ոտքն էր ցավում և այդպես շարունակ:

Մի անգամ, երբ մեղուն կրկին պառկած էր տերևի վրա, մի հսկա գորտ եկավ  և տեսավ ծույլ մեղվին:  Գորտը մտածեց, որ մեղուն սատկած  է և կերավ նրան: Այսպես մեղուն իր ծուլության համար պատժվեց:

Ծույլ մեղուն

моя семья

Меня зовут Далия, мне 7 лет. Мою маму зовут Лиана, она очень красивая и добрая. Моего папу зовут Сасун, он любит смотреть новости. Брата зовут  Даниел, он очень любит играть в игры. Мою сестру зовут Диана она любит учиться. Моего  второго брата зовут Давид , он в армии, он любит шутить. И у нас есть собака, она породы йорширский терьер, ёе зовут Габриэлла Интер Йорк, но мы зовём Айли. Нашей Але двенацыть лет.Безымянный (5)

 

 

 

«Իմ անվան պատմությունը

Իմ անունը Դալիյա է: Անունս դրել է մայրիկս: Ինձ դուր է գալիս իմ անունը: Բայց եթե ես դնեյի իմ անունը ես կըդնեյի Մոնիկա: Դալիյա անունը տարբեր լեզուներից թարկմանած կոչվում է  հաջողություն, հնարավորություն, գեորգին ծաղիկ, երկար ճուղ և այլն:

Դալիյա անունը դա նշանակում է որ ինքը  ունի իրա կայուն կարծիքը, այնքան ուժեղ որ այդ որակի մարդը իրա բնավորությամբ  համապատասխանում է անունին, և տարբերվում էն իրենց լավ հնարավորությամ, խելքով, պաշտոնի և հարստության ձկտելով, այ լավ ապրելակերպով:

 

Թափանցիկ Ջակոմոն. Ջ. Ռոդարի


Վաղուց, շատ վաղուց, կամ գուցե մի-քիչ շուտ, աշխարհի ծայրին, կամ գուցե մի-քիչ ավելի մոտ, չտեսնված մի թագավորության մայրաքաղաքում ծնվեց մի թափանցիկ տղա: Այնքան թափանցիկ, որ նրա միջից կարելի էր տեսնել ամեն բան, ինչպես օդի միջից կամ ինչպես աղբյուրի պարզ ջրի միջից:  Նա էլ մարմին ու արյուն ուներ, ինչպես բոլորը: Ճիշտ է, նա թափանցիկ էր, ապակու էր նման, բայց երբ ընկնում էր, չէր փշրվում, ամենաշատը՝ճակատին մի փոքրիկ, թափանցիկ ուռուցք էր գոյանում: 

Բոլորը   տեսնում էին, թե ինչպես էր նրա արյունը շարժվում, ինչպես էր նրա սիրտը բաբախում:  Պատկերացնում եք՝    նրա մտքերն էլ էին պարզ երևում.  մարդիկ ազատ կարդում էին նրա մտքերը, որոնք անցնում- դառնում էին նրա գլխում, լողում և փայլփլում,  ինչպես ձկների խմբերը իկ ջրավազանում:
Մի անգամ տղան սխալմամբ սուտ ասաց, և մարդիկ իսկույն տեսան կրակե գնդիկի պես մի բան, որը բոցավառվեց նրա ճակատին:   Երբ տղան ուղղեց իր սխալը և ճիշտ խոսեց, գնդիկը հալվեց ու անհետացավ:  Այդ օրվանից   ամբողջ կյանքում  նա ոչ մի անգամ և ոչ մի տառ սուտ չասաց:

Читать далее

Մեծ գյուտարարը

Ժամանակին մի երիտասարդ էր ապրում: Նա երազում էր մեծ գիտնական դառնալ: Գիշեր-ցերեկ սովորում էր, երկար տարիներ, ու մի օր վերջապես ինքն իրեն ասաց.
_ Ես շատ բան եմ սովորել, գիտնական եմ դարձել և հիմա բոլորին ցույց կտամ‚ թե ինչեր կարող եմ անել:
Միանգամից անցավ փորձեր անելուն: Նա հայտնաբերեց պանրի  անցքերը: Բայց հետո իմացավ‚ որ դրանք վաղուց հայտնաբերված են:

 

Читать далее

Ինչ է ինձ դուր եկել Հայկի բլոգում

Ինձ դուր է եկել Դիմակներ որհովետև նա շատ հտաքրքիր է և կարանք բոլոր հերոսներին իմանալ:Ելի ինձ դուր է եկել Kalaner որովհետև մենք կըկարողանանք սարքել տենց ծաղիկներ: