Ծույլ մեղուն
Լինում է, չի լինում մի ծույլ մեղու: Այս մեղուն շատ ծույլ և ալարկոտ էր: Նա չէր ուզում աշխատել: Ամեն օր պառկում էր տերևի վրա և քթի տակ երգում էր, որից միայն տզզոց էր գալիս: Բոլոր մեղուները ասում էին նրան.
— Ինչու՞ ես պառկել, գնա՛ աշխատիր :
Իսկ մեղուն ասում էր.
-Իմ ձեռքն է ցավում:
Եվ ամեն անգամ աշխատանքից խուսափելու համար մեկ մեղվի ձեռքն էր ցավում, մեկ ոտքն էր ցավում և այդպես շարունակ:
Մի անգամ, երբ մեղուն կրկին պառկած էր տերևի վրա, մի հսկա գորտ եկավ և տեսավ ծույլ մեղվին: Գորտը մտածեց, որ մեղուն սատկած է և կերավ նրան: Այսպես մեղուն իր ծուլության համար պատժվեց:

моя семья
Меня зовут Далия, мне 7 лет. Мою маму зовут Лиана, она очень красивая и добрая. Моего папу зовут Сасун, он любит смотреть новости. Брата зовут Даниел, он очень любит играть в игры. Мою сестру зовут Диана она любит учиться. Моего второго брата зовут Давид , он в армии, он любит шутить. И у нас есть собака, она породы йорширский терьер, ёе зовут Габриэлла Интер Йорк, но мы зовём Айли. Нашей Але двенацыть лет.
«Իմ անվան պատմությունը
Իմ անունը Դալիյա է: Անունս դրել է մայրիկս: Ինձ դուր է գալիս իմ անունը: Բայց եթե ես դնեյի իմ անունը ես կըդնեյի Մոնիկա: Դալիյա անունը տարբեր լեզուներից թարկմանած կոչվում է հաջողություն, հնարավորություն, գեորգին ծաղիկ, երկար ճուղ և այլն:
Դալիյա անունը դա նշանակում է որ ինքը ունի իրա կայուն կարծիքը, այնքան ուժեղ որ այդ որակի մարդը իրա բնավորությամբ համապատասխանում է անունին, և տարբերվում էն իրենց լավ հնարավորությամ, խելքով, պաշտոնի և հարստության ձկտելով, այ լավ ապրելակերպով:

Թափանցիկ Ջակոմոն. Ջ. Ռոդարի
Վաղուց, շատ վաղուց, կամ գուցե մի-քիչ շուտ, աշխարհի ծայրին, կամ գուցե մի-քիչ ավելի մոտ, չտեսնված մի թագավորության մայրաքաղաքում ծնվեց մի թափանցիկ տղա: Այնքան թափանցիկ, որ նրա միջից կարելի էր տեսնել ամեն բան, ինչպես օդի միջից կամ ինչպես աղբյուրի պարզ ջրի միջից: Նա էլ մարմին ու արյուն ուներ, ինչպես բոլորը: Ճիշտ է, նա թափանցիկ էր, ապակու էր նման, բայց երբ ընկնում էր, չէր փշրվում, ամենաշատը՝ճակատին մի փոքրիկ, թափանցիկ ուռուցք էր գոյանում:
Բոլորը տեսնում էին, թե ինչպես էր նրա արյունը շարժվում, ինչպես էր նրա սիրտը բաբախում: Պատկերացնում եք՝ նրա մտքերն էլ էին պարզ երևում. մարդիկ ազատ կարդում էին նրա մտքերը, որոնք անցնում- դառնում էին նրա գլխում, լողում և փայլփլում, ինչպես ձկների խմբերը իկ ջրավազանում:
Մի անգամ տղան սխալմամբ սուտ ասաց, և մարդիկ իսկույն տեսան կրակե գնդիկի պես մի բան, որը բոցավառվեց նրա ճակատին: Երբ տղան ուղղեց իր սխալը և ճիշտ խոսեց, գնդիկը հալվեց ու անհետացավ: Այդ օրվանից ամբողջ կյանքում նա ոչ մի անգամ և ոչ մի տառ սուտ չասաց:

Մեծ գյուտարարը
Ժամանակին մի երիտասարդ էր ապրում: Նա երազում էր մեծ գիտնական դառնալ: Գիշեր-ցերեկ սովորում էր, երկար տարիներ, ու մի օր վերջապես ինքն իրեն ասաց.
_ Ես շատ բան եմ սովորել, գիտնական եմ դարձել և հիմա բոլորին ցույց կտամ‚ թե ինչեր կարող եմ անել:
Միանգամից անցավ փորձեր անելուն: Նա հայտնաբերեց պանրի անցքերը: Բայց հետո իմացավ‚ որ դրանք վաղուց հայտնաբերված են:
Ինչ է ինձ դուր եկել Հայկի բլոգում
Ինձ դուր է եկել Դիմակներ որհովետև նա շատ հտաքրքիր է և կարանք բոլոր հերոսներին իմանալ:Ելի ինձ դուր է եկել Kalaner որովհետև մենք կըկարողանանք սարքել տենց ծաղիկներ:
