Լինում է չի լինում, մի գուլպա է լինում: Նա շատ բարկացած էր, որովետև նրան չէին լվանում: Մի անգամ նա մտածեց պլան և փախավ իր տիրոջ մոտից:Նա փախավ, բայց մոլորվեց անտառում : Նա վախեցավ որ տեսավ գայլին : Բայց գայլը շատ բարի էր: Գայլը վերցրեց գուլպանին և տարավ իրա տուն: Գուլպան զարթնավ, ու երբ տեսավ գայլին գոռաց:
-Ես շատ բարի գայլ եմ մի վախեցի, ես քեզ չեմ ուտի- ասաց գայլը:
Գուլպանը լռեց և հարցրեց.
-Ինչ է քո անունը:
-Իմ անունը Պողոս է. բա քո անունը — հարցրեց գայլը.
-Իմ անումը Պոպոկ, արի ընկերներ լինենք.
-Արի -ասաց Պողոսը:
-Պողոս-Պողոս արի, մոռացել եմ քեզ ասեմ, ես շատ կեխտոտ եմ: գնացինք դուս ջրի հետևից որ ես լվացվեմ:
Գնացին նրանք ջրի հետևից: Ձորի մեջ գտան մի առվակ: Գայլը օճառով շատ լավ լվացեծ գուլպային, այնպես որ մրանից շատ անուշ հոտ եկավ:
Այտ օրվանից գուլպան և գայլը ել իրարից չբաժանվեցին:

